تک
و اینگونه هارد ما از حرکت ایستاد
از انجا که وجهه پر افتخار مهندسی بر دوش های ما سنگینی میکرد ، هاردمان را اسلیو (شما بخوانید برده !!!) یک هارد ننه مرده دیگر کردیم
اما صد افسوس که حتی پرنده رفتنی است (اشاره به اینکه هر ننه مرده ای صاحبی دارد حتی هارد ! )
مخلص کلام آنکه پارتیشن تیبل هارد عزیز به هم ریخت و هارد 60 گیگ ما را با التفاضات فراوان بالای 80-90 گیگ نشان می داد
و برخلاف همیشه که بزگنمایی کاری پسندیده است اینبار پارتیشن های ما داخل هم رفت و نتیجه ان شد که نباید می شد
اطلاعات پرید
اما به کمک تجربه و صبر جزیل هارد ترکیده را ریکاوری (شما بخوانید احیاء) کرده و بخشی از اطلاعات یک عمر را زنده کردیم
هم اکنون بیمار به صورت نیم فلج با صدای نویز شدید در پلیت (صفحات هارد دیسک) در حال خدمت است
تا کی شود که کارخانه مکستور شکواییه بفرستد که ای مهندس ! هارد را بیاور ببریم موزه هنر های مقاومت کارخانه !!!
پی نوشت : بالاخره مهندس شدیم رفت
به دنبال پی نوشت : پی پی نوشت نمیشد نوشت
به دنبال به دنبال پی نوشت : شدیم که شدیم ، این نیز بگذرد
